Arcadius

Kurs Teleobserwacji

 
 
 
 
Wprowadzenie
 
Naukowa Teleobserwacja to polski odpowiednik terminu SRV pochodzącego od słów Scientific Remote Viewing. Określa on zbiór technik pozwalających na zbieranie stosunkowo obiektywnych informacji za pomocą technik zdalnego widzenia (PSI).
 
Techniki SRV opracowano w czasie Ziemnej Wojny na potrzeby tak zwanego programu ?parapsychicznych szpiegów?.
Dziś techniki te są już stosunkowo powszechnie dostępne, za sprawą wielu publikacji i prywatnych badań w tym zakresie.
Takie książki jak ?Kosmiczna Podróż? Corytney?a Brown?a umożliwiły szerszemu gronu zainteresowanych zapoznanie się z tym niezwykle ciekawym tematem, a dzięki prostocie samych technik, na ich stosowanie z sukcesami.
 
To, co odróżnia techniki Naukowej Teleobserwacji od innych powszechnie znanych technik postrzegania pozazmysłowego, to duży nacisk położony na obiektywność i weryfikację materiału.
Dzięki temu otrzymywane informację mają większy stopień wiarygodności, niż te pochodzące np. z indywidualnych sesji medytacyjnych etc.
 
 
Podstawy
 
Podstawowe założenie udanej sesji zdalnego widzenia opartej na technikach SRV to:
 
Postrzegający nie otrzymuje informacji, które mogły by mu zasugerować odpowiedź i nie analizuje danych podczas trwającej sesji.
Podczas badań nad technikami SRV odkryto, że nieświadoma część ludzkiego umysłu jest w stanie postrzegać odległe miejsca i wydarzenia niezależnie od tego gdzie człowiek fizycznie się znajduje.
Aby wydobyć te informacje z nieświadomej części umysłu, umysł świadomy musi otrzymać punkt zaczepienia ? coś, na czym skupiwszy świadomość będzie mógł potraktować jako kotwicę i namiar prowadzący do faktycznego celu.
Odkryto, że przypisanie numerów celem zdalnego widzenia, a następnie podanie jedynie numeru osobie przeszkolonej w technikach zdalnego widzenia ? umożliwia uzyskanie wglądu w cel, bez sugerowania postrzegającemu, czym ów cel faktycznie jest.
 
Drugi ważny element sesji SRV to zapewnienie takich warunków postrzegającemu by nie analizował postrzeganych rzeczy w trakcie trwania sesji.
Kiedy bowiem w grę wchodzi nasza analityczna część zaczynamy przywoływać wyobrażenia, tworzyć koncepcje ? słowem wszystko to co angażuje naszą wyobraźnię zamiast postrzegać czystą informację taką jaka ona jest.
Aby unikać angażowania postrzegającego w proces analizy w trakcie trwania sesji SRV, sesje odbywają się w duecie: Teleobserwator oraz osoba zwana Monitorem.
Monitor w trakcie trwania sesji zadaje pytania i nakierowuje Teleobserwatora na określone elementy postrzeganego celu, dbając przy tym by nie sugerować swoimi pytaniami możliwych odpowiedzi.
 
Przygotowanie do sesji SRV
Przygotowanie do sesji dla osoby postrzegającej jest podobnie jak w większości innych prac z umysłem. Należy się zrelaksować, możliwe oczyścić umysł, wejść w stan alpha etc.
Niema potrzeby przytaczania tu ponownie technik relaksacyjnych, wystarczy, że skorzystacie z dowolnej, która wam odpowiada.
Fazy typowej przygotowania oraz sesji Teleobserwacji (SRV):
 

1. Sporządzenie listy celów. Należy dokładnie sprecyzować cel, określając przy tym miejsce oraz czas.

1. Monitor przypisuje celom numery (około pięciocyfrowe). Dobrze jest przygotować wszystko kilka dni przed sesją.

1. Rozpoczęcie sesji.

1. Wejście postrzegającego w stan relaksacyjny.

1. Monitor podaje postrzegającemu numer i pyta co ten widzi.

1. Po otrzymaniu odpowiedzi, Monitor zadaje dodatkowe pytania eksplorując w ten sposób postrzegany temat sesji.

 
 
Rodzaje sesji SRV:
 
Sesje 2 osobowe:
Teleobserwator + Monitor Najbardziej typowy tandem. Nadaje się do pracy zarówno na żywo jak i pracy zdalnej z użyciem medium komunikacyjnego.
 
Sesje multi-osobowe:
Monitor + kilku postrzegających, którzy nie mają ze sobą styczności w trakcie trwania sesji.
Sposób ten daje jeszcze pewniejsze wyniki niż w sesji dwuosobowej.
Do przeprowadzenia sesji multi, można użyć np. komunikatora typu GG, czata, etc. Osoba nadzorująca sesję (Monitor) ma otwarte osobne okna komunikatora i jednocześnie nadzoruje i prowadzi kilku postrzegających ten sam cel.
Dzięki temu otrzymuje się informacje z kilku niezależnych źródeł podczas trwania sesji, które następnie można ze sobą porównać ustalając ich punkty wspólne oraz analizując ewentualne rozbieżności.
 
Solo:
Wyjątkowo rzadko stosowane z powodu małej efektywności. Postrzegający otrzymuje namiar na cel (jak zwykle w postaci samego numeru). Następnie podczas samodzielnej sesji zapisuje dane. Jednak podczas takich sesji, jeśli wyobraźnia i analityczny umysł zaczną działać, niema możliwości korekty i łatwo by cała sesja poszła w fikcyjnym kierunku.
Rzecz raczej tylko dla doświadczonych PSIoników dobrze panujących nad swoimi umiejętnościami.
 
 
Podsumowanie i wykorzystanie sesji SRV
 
Jak widzicie techniki SRV są ekstremalnie proste w swoich założeniach. Praktyka, najlepiej w duecie lub w małej grupie (4 do 5 osób to optymalna liczba) potrafi dać szybko zaskakujące efekty, zwłaszcza, jeśli ktoś okaże się mieć predyspozycje do tego typu postrzegania.
 
Co ciekawe czas i przestrzeń nie stanową tutaj bariery. Teoretycznie można postrzegać wydarzenia minione lub przyszłe (alternatywne, prawdopodobne wersje wydarzeń?).
Jednak by zweryfikować swoje możliwości zacząć należy od celów jak najbardziej przyziemnych charakterystycznych, dających się łatwo rozpoznać i zweryfikować, dzięki czemu można faktycznie sprawdzić, na ile jesteśmy zdolni do czystego obioru informacji pozazmysłowych.
 
Do czego można wykorzystać techniki SRV?
Naukowa Teleobserwacja jest wyśmienitym sposobem na prowadzanie badań i eksplorowanie nie tylko zagadek naszej planety, ale tego, co jest poza nią. Nieskrępowany umysł może uzyskać tą drogą wgląd i zdobywać informacje niedostępne w żaden inny sposób.
Jest to krok w kierunku lepszego rozumienia i wykorzystania zdolności ludzkiego umysłu na drodze samopoznania człowieka i otaczającego go świata.